Παράσιτα - Οδηγός
Κατσαρίδες
  • Οι κατσαρίδες είναι ζωικοί εχθροί υψηλού κινδύνου. Δραστηριοποιούνται τη νύκτα, ενώ η εμφάνιση ζώντων ατόμων στο φως της ημέρας είναι συχνά ένδειξη υψηλού πληθυσμού και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

  • Αποτελούν δυνητικούς φορείς πολλών επικίνδυνων ασθενειών για τον άνθρωπο αφού μπορούν να μεταφέρουν πλήθος από παθογόνα βακτήρια, όπως εκείνα της σαλμονέλας, δυσεντερίας, γαστρεντερίτιδας, λέπρας κ.α.
  • Τόσο τα ίδια τα έντομα, όσο και τα παράγωγά τους, εκδύματα, αποχωρήματα, εκκρίματα, ευθύνονται για σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού όπως τα παιδιά, τους ηλικιωμένους ή ασθενείς με άσθμα. Τέλος, συνδέονται και με συναφείς δερματικές αλλεργικές εκδηλώσεις.

Τα είδη με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης είναι τα ακόλουθα
  • Blattella germanica (Γερμανική ξανθιά)
  • Blatta orientalis (Μαύρη Ανατολική)
  • Periplaneta Americana (Αμερικάνικη)
  • Supella longipalpa (Καστανή με ρίγες)
Ψύλλοι
  • Οι ψύλλοι είναι εκτοπαράσιτα υψηλού κινδύνου. Τρέφονται με το αίμα των ζώων και του ανθρώπου. Πέραν της άμεσης ενόχλησης και του κνησμού που προκαλούν κατά την μύζηση αίματος, έμμεσα αποτελούν σημαντικούς φορείς παθογόνων. 
  • Ασθένειες όπως η βουβωνική πανώλη, η τουλαραιμία, η βρουκέλωση καθώς και πλήθος άλλων ιογενών ασθενειών αποδίδονται στους ψύλλους.
  • Η καταπολέμηση τους είναι αρκετά δύσκολη λόγω πολυπλοκότητας του βιολογικού τους κύκλου. 
  • Μόνο τα τέλεια ενήλικα έντομα διατρυπούν το δέρμα των θηλαστικών για να τραφούν με το αίμα τους. Αντιθέτως, οι προνύμφες των ψύλλων τρέφονται με οργανική ύλη. Το νυμφικό στάδιο των ψύλλων μπορεί να παραμείνει αδρανές για δύο ή περισσότερα χρόνια. 
  • Είναι πολύ συνηθισμένο μια εστία ψύλλων να παραμείνει αδρανής για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα άδειο χώρο και να ενεργοποιηθεί όταν κατοικηθεί από νέους ενοίκους.
Τα είδη με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης στην χώρα μας είναι:
  • Ctenocephalides felis, κν Ψύλλος της Γάτας
  • Ctenocephalides canis κν. Ψύλλος του Σκύλου
  • Pulex irritans - κύριος ξενιστής ο άνθρωπος
Κοριοί
  • Οι κοριοί είναι αιμομυζητικά έντομα. Με αίμα διατρέφονται ενήλικα, αρσενικά και θηλυκά αλλά και προνυμφικά στάδια. Είναι δραστήριοι κατά τις νυχτερινές ώρες, ενώ κατά την διάρκεια της ημέρας είναι αδρανή και κρύβονται σε σκοτεινές και προστατευμένες θέσεις.
  • Πρόκειται για έντομα με περιορισμένη ικανότητα εξάπλωσης. Λόγο αυτού, η διασπορά τους γίνεται παθητικά με την μεταφορά επίπλων, ταξιδιωτικών αποσκευών, κλινοσκεπασμάτων, ρούχων κτλ.
  • Τα νύγματα προκαλούν δερματικά εξανθήματα και οιδήματα ενώ πραγματοποιούνται στην σειρά, δημιουργώντας μια γραμμή σαν να «γάζωμα». Η παρουσία τους γίνεται περαιτέρω αισθητή και από την παρατήρηση κηλίδων αίματος στις ραφές των στρωμάτων, σε τοίχους ή ταπετσαρίες τοίχων.
  • Είναι σημαντικό να επισημανθεί πως δεν έχει αναφερθεί μεταφορά παθογόνων οργανισμών από τους κοριούς στο άνθρωπο.

Το είδος με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης:
Cimex lectularius
Μύγες
  • Οι μύγες αποτελούν σημαντικούς φορείς πολλών παθογόνων.
Κατά την τροφική της δραστηριότητα επιμολύνει εκτεθειμένα τρόφιμα είτε με τα περιττώματα της είτε με την «σταγόνα εμετού» που αφήνει επάνω σε αυτά.
  • Μεταφέρει πλήθος παθογόνων και είναι ικανή να προκαλέσει λοιμώξεις όπως σαλμονέλα, μικροβιακή δυσεντερία, τυφοειδή πυρετό, χολέρα κ.α.

Είδη με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε αστικό περιβάλλον
  • Musca domestica (Οικιακή μύγα)
  • Musca sorbens
  • Drosophila melanogaster ( Μύγα των φρούτων)
Μυρμήγκια

  • Τα μυρμήγκια ανήκουν στην τάξη των Υμενοπτέρων. Σχηματίζουν αποικίες με υψηλή κοινωνική οργάνωση. Σε μια τέτοια κοινωνία απαντώνται τόσο τα αναπαραγωγικά άτομα, όσο και οι εργάτες. Κάθε φωλιά απαριθμεί μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα.

  • Αν και δεν αποτελούν κίνδυνο για τον άνθρωπο μπορούν να προκαλέσουν σημαντική όχληση σε κατοικημένους χώρους. Κατά συνέπεια η εμφάνιση υψηλών πληθυσμών σε κατοικημένο περιβάλλον χρήζει αντιμετώπισης.


Είδη με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης:

  • Lasius niger
  • Lasius flavus
  • Monomorium pharaonis




Κουνούπια
  • Τα κουνούπια είναι δίπτερα έντομα εξαιρετικής υγειονομικής σημασίας. Αναπαύονται την ημέρα και δραστηριοποιούνται τη νύχτα. Μόνο τα θηλυκά τρέφονται με αίμα, ενώ τα αρσενικά με νέκταρ και γύρη. 
  • Η διασπορά των κουνουπιών γίνεται εύκολα με τον άνεμο γι’ αυτό η αντιμετώπιση τους είναι δύσκολη. 
  • Εκτός από δερματικό ερεθισμό και επώδυνο κνησμό το νύγμα του κουνουπιού είναι ικανό και για την μετάδοση σοβαρών ασθενειών όπως ελονοσίας, κίτρινου πυρετού, δάγκειου πυρετού, εγκεφαλίτιδας, φιλαρίασεων.
  • Για την ολοκλήρωση του βιολογικού τους κύκλου καθοριστικό ρόλο έχει η παρουσία νερού. Τα αυγά τοποθετούνται σε υδάτινες επιφάνειες όπου και εκκολάπτονται. 
  • Πολύ σημαντικό μέτρο για την αντιμετώπιση τους, σε επίπεδο κατοικίας, είναι η αποφυγή δημιουργίας νεροκρατούντων περιοχών (νερό σε πιατάκια από γλάστρες, λιμνάζοντα νερά). 

Τα γένη με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης είναι:
  • Anopheles 
  • Culex
  • Aedes 
Τρωκτικά

Ποντικοί-Αρουραίοι
  • Η παρουσία των τρωκτικών στο αστικό περιβάλλον έχει πολλαπλές δυσμενείς επιπτώσεις. Μετάδοση πληθώρας μολυσματικών ασθενειών, υποβάθμιση της ποιότητας των τροφίμων, αλλά και υλικοτεχνικές φθορές σε κτιριακές εγκαταστάσεις.
  • Τα τρωκτικά ευθύνονται για την μετάδοση πλήθους μολυσματικών ασθενειών όπως πανώλης, τυφοειδή πυρετού, λεπτοσπείρωσης, τοξοπλάσμωσης ενώ είναι σε θέση να φέρουν πολλά εκτοπαράσιτα (ψύλλους, τσιμπούρια κ.α).

Τα είδη ποντικών με την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης:
  • Mus musculus κν Οικιακός ποντικός
  • Rattus rattus κν Αρουραίος της στέγης
  • Rattus norvegicus κν Νορβηγικός αρουραίος 

ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

Η Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παρασίτων είναι μια στρατηγική που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ελαχιστοποίηση των δυσμενών επιδράσεων της χρήσης χημικών. Προαπαιτεί συνεκτίμηση πολλαπλών παραγόντων και προϋποθέτει υψηλό γνωστικό υπόβαθρο.

Για Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παρασίτων πραγματοποιούνται διαδοχικά τα εξής βήματα:

  • Επιθεώρηση του χώρου και περαιτέρω εντοπισμός των πιθανών θέσεων ανάπτυξης
  • Παρακολούθηση με την χρήση σύγχρονων τεχνολογιών (κολλητικών επιφανειών, χρήση φερομονικών παγίδων)
  • Ταυτοποίηση των εντόμων 
  • Εφαρμογή της κατάλληλης μεθόδου απεντόμωσης
  • Αξιολόγηση του αποτελέσματος, παροχή συμβουλών

Με τον τρόπο αυτό, το έργο μας γίνεται πιο αποτελεσματικό και πιο φιλικό στο περιβάλλον αλλά και στον πελάτη.